Edwin Benne: “Het gaat om het team, niet om mij”

Naam
Edwin Benne

Leeftijd
46 jaar

Functie
Bondscoach heren zaalvolleybalteam

In dienst sinds
1 april 2011

Als speler behaalde de 2.08 meter lange Edwin Benne zilver op de Olympische Spelen van Barcelona in 1992. Vier jaar daarvoor al een vijfde plaats in Seoul. Hij speelde in de grote competities over de hele wereld, in Italië, Duitsland en Japan. Als coach is hij sinds 1998 ook al bij vele clubs en landenteams actief geweest. Nu is het Bennes taak om het Nederlands mannenvolleybal uit het slop te trekken. “Het is een mooie uitdaging en ik ben zeer positief”, zegt hij zelfverzekerd.

Je kunt Benne een echte globetrotter noemen. Hij gedijt goed bij veel reizen en werken in verschillende omgevingen. “Mijn vrouw en kinderen gaan altijd mee. Dat deden ze al tijdens mijn actieve carrière en nu ik coach ben, volgen ze ook.

Ik woon in Liechtenstein en werk in Nederland. Zo verbleven we afgelopen zomer in Rotterdam waar we met het team trainden. Ik heb spanning nodig, een echte uitdaging. Als ik mijn doelen bereikt heb, stel ik meteen hogere. Zijn die niet te realiseren bij dezelfde werkgever, dan zoek ik wat nieuws.”

Gids

“Ik ben een echte people manager“, geeft Benne aan. “Coachen doe ik in de puurste zin van het woord. Ik begeleid, ik ondersteun waar nodig en ik sta de jongens bij. Ik vecht voor mijn spelers. Als het bijvoorbeeld gaat om het krijgen van meer trainingsuren bij de bond, maar ook als ze problemen tegenkomen in hun carrière. De topsport is een speciale wereld en ik kan daarin een gids zijn.

Ik ben absoluut niet autoritair. Ik ben niet het type dat zegt: nu dit, dan dat. Ik maak dingen bespreekbaar en samen maken we een plan. De spelers moeten het doen, het draait om hen. Zij moeten betrokken zijn. Zij zijn het Nederlands team, niet ik. Spelers zijn een belangrijke partner in het verwezenlijken van doelen, ik begeleid het proces.”

Mooie mix

Na het behalen van de Olympische titel in 1996 is het Nederland volleybal afgegleden naar de 29e plaats op de wereld. Er is afgelopen jaar geen plaatsing voor het EK en WK afgedwongen en het halen van de Spelen in Londen volgend jaar is een schier onmogelijke opgave.

“Het geeft mij de kans om een nieuw team op te bouwen. Ik kan jonge spelers gaan inpassen. En met een generatie spelers van rond de 30, een groep twintigers en de jonkies heb ik een mooie mix van talent en ervaring. Het eerste doel is nu plaatsing voor het volgende EK. Daarna werken we verder naar het WK en Rio in 2016. Er zijn voorlopig genoeg uitdagingen. Ik blijf er hard en met veel plezier aan werken.”

Geschreven voor Het Lopend Vuur van NOC*NSF.